Η διαχείριση καθημερινών υποχρεώσεων, όπως η πληρωμή φόρων, η συμπλήρωση ασφαλιστικών εντύπων και η ανανέωση εγγράφων, υποτίθεται ότι είναι η ρουτίνα που κρατά τη ζωή των ενηλίκων σε τάξη. Νέα δεδομένα έρευνας από την PDFFly δείχνουν ότι δεν είναι καθόλου έτσι. Οι 2.000 ερωτηθέντες από τη Γενιά Z ανέφεραν συστηματικά αποφυγή, άγχος και απώλεια χρημάτων. Οι γονείς τους, εν τω μεταξύ, παραμένουν το αθόρυβο εφεδρικό σχέδιο, ενώ η ΤΝ αναλαμβάνει ολοένα και περισσότερο ό,τι μένει ανεκπλήρωτο.
Βασικά στατιστικά:
- 62% απέφυγαν να ανοίξουν επίσημη επιστολή ή λογαριασμό για να αποφύγουν να την αντιμετωπίσουν.
- 47% έχασαν ύπνο εξαιτίας μιας διοικητικής εργασίας που συνέχιζαν να αναβάλλουν.
- 73% εξακολουθούν να εξαρτώνται από τους γονείς τους για τουλάχιστον μία ενήλικη διοικητική εργασία, από τακτοποίηση ασφάλισης έως υποβολή φορολογικής δήλωσης.
- 48% έχασαν χρήματα επειδή απέφυγαν να χειριστούν ένα έγγραφο.
- 24% συμπεριλαμβάνουν την ΤΝ ως πρώτη επιλογή όταν προκύπτει επείγουσα διοικητική εργασία.
- 24% έχουν υποβάλει έγγραφο συμπληρωμένο από ΤΝ που περιείχε σφάλμα.
Οι γονείς εξακολουθούν να σηκώνουν μεγάλο μέρος του βάρους
Παρά τις δηλώσεις περί ανεξαρτησίας, οι περισσότεροι νέοι ενήλικες δεν έχουν αποκοπεί πλήρως από τη γονική υποστήριξη σε καθημερινές υποχρεώσεις. Μόνο το 27% δηλώνει ότι τα χειρίζεται όλα μόνοι τους χωρίς καμία γονική βοήθεια. Για τους υπόλοιπους, οι γονείς συνεχίζουν να παρεμβαίνουν πιο συχνά στα εξής:
- Υποβολή φορολογικής δήλωσης – 43%
- Τακτοποίηση ασφάλισης – 35%
- Διαχείριση λογαριασμών ή συνδρομών – 27%
- Ανανέωση εγγράφων (διαβατήριο, άδεια οδήγησης, άδεια κυκλοφορίας οχήματος) – 25%
- Κλείσιμο ιατρικών ραντεβού – 24%
- Παραγγελία τροφίμων ή μαγείρεμα βασικών γευμάτων – 23%
- Αντιμετώπιση ιδιοκτητών ή μεσιτών ακινήτων – 18%
Η εξάρτηση αυτή εκδηλώνεται και στη συμπεριφορά: το 70% τηλεφωνεί σε έναν γονέα τουλάχιστον μερικές φορές τον μήνα για να ρωτήσει πώς να κάνει κάτι που αναμένεται να γνωρίζει κάθε ενήλικας, συμπεριλαμβανομένου του 12% που το κάνει σχεδόν καθημερινά.

Ως προς το ποιος φταίει γι' αυτό, οι απόψεις των ερωτηθέντων ήταν διχασμένες. Λίγο κάτω από το ένα τρίτο (30%) ρίχνει ευθύνες στους γονείς τους για το ότι δεν τους δίδαξαν πραγματικές καθημερινές διοικητικές εργασίες, ενώ το 54% διαφωνεί και το 16% λέει ότι οι γονείς τους τους προετοίμασαν ενεργά. Ωστόσο, η πλειοψηφία (66%) πιστεύει ότι οι γονείς τους τούς εφοδίασαν για να λειτουργούν ως ενήλικες, και μόνο το 15% θεωρεί ότι η τακτοποίηση καθημερινών υποχρεώσεων είναι κατά βάση δουλειά των γονιών τους και όχι δική τους, ενώ το 56% δηλώνει ότι θα ζητούσε βοήθεια αν τη χρειαζόταν, αντί να περιμένει κάποιος άλλος να αναλάβει. Αποκαλυπτικά, το 43% θα θεωρούσε αδυναμία διαχείρισης των δικών του καθημερινών υποχρεώσεων ανασταλτικό παράγοντα σε μια σχέση.


